มาถึงตอนที่ 4 กันแล้ว ที่ต้องแตกเป็นหลายตอน เพราะภาพเยอะไปหน่อย เห็นว่าสวยๆ ทั้งนั้น เลยอยากให้ได้ชมกัน
วันนี้ พาไปวัดแรก ที่วัดปากคานค่ะ วัดนี้เป็นวัดเล็กมากๆ แถมอยู่ไกล ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาเลย
ต่อกัยด้วย วัดป่าฮวก แบบว่า อ่านเอาเองจากภาษาอังกฤษที่เขียนว่า Pa Houak ก็ไม่แน่ใจว่าออกเสียงถูกหรือเปล่านะคะ วัดนี้ อยู่ด้านล่าง ตรงทางขึ้นพระธาตุพูสี เยื้องๆ หอพระบางค่ะ น่าจะเป็นวัดร้าง มีอาคารเดียว เล็กๆ
จากนั้น เดินต่อไปที่ วัดวิซุน เป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในหลวงพระบาง
แล้วก็เดินไกลต่อไป ถึงวัดสบ (Sop) ซึ่งเดาเอาเองว่า สบคำนี้ แปลว่า พบ แต่ถ้าคนคิดมาก อาจจะไม่อยากมาวัดนี้ เพราะพ้องเสียงกับคำว่า ศพ อันที่จริง อะไรๆ ในโลก ก็แล้วแต่ที่คนเราจะคิดไปเรื่อยนะคะ คิดในแง่ดี ก็สบายใจกว่า
ตามด้วย วัดสิริ
จากนั้น ก็เป็นวัดสีบุนเรือง (อันนี้ ออกเสียงแบบไทยนะคะ คนลาวน่าจะออกเสียงว่า วัดสีบุนเฮือง)
ไปต่อกันที่วัดสุวันค่ะ
อักวัดที่ชื่อดีๆ วัดอภัย
วัดอาราม
วัดธาตุหลวง
วัดมโนรม
เดินทางกันมาถึงวัดสุดท้ายของทริปนี้แล้วค่ะ คือ วัดหนอง
สรุปว่า ไปหลวงพระบางคราวนี้ เดินซะทั่วทุกทิศของเมือง ไหว้พระไปได้ 22 วัด (บางแห่งไม่ใช่วัด แต่ก็นับเป็นสถานที่ทางศาสนา เช่น พระธาตุ หรือหอพระบาง) และจริงๆ เราเจอวัดที่ 23 แล้วด้วย แต่ไม่ได้ขึ้นไปกราบพระ เพราะอยู่บนภูเขา และเมื่อมองสูงขึ้นไป อาการท้อใจก็กำเริบ เพราะหลังจากเดินมา 5 วัน กำลังกายก็หมดโดยสิ้นเชิง แต่กำลังใจมีเต็มที่ และพร้อมบินกลับกรุงเทพฯ มาผ่าตัดสมอง ซึ่งผ่านไปด้วยดี เย้ๆ
I-Dea Stories (ไอ) เดียสตอรี่ส์ เป็นบล็อคที่รวบรวมผลงานเขียนส่วนตัวของอดีตสองนักข่าวบางกอกโพสต์ ซึ่งมีมากหมายหลายประเภท ทั้ง เรื่องสั้น บทความประวัติศาสตร์ ศิลปะ ศาสนา และที่สำคัญ สิ่งที่เป็นอาชีพของเราในยามนี้ คือ การท่องเที่ยว ที่พ่วงอาหารการกินมาด้วยโดยปริยาย (อ่านฟรีฮับ)
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หลวงพระบาง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หลวงพระบาง แสดงบทความทั้งหมด
วันศุกร์ที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2560
หลวงพระบาง 22 วัด (ตอนที่ 2) / Luang Prabang (2)
หลังจากเดินจนเหนื่อยในวันแรก วันที่ 2 ของการท่องหลวงพระบาง เราก็ยัง "มอเตอร์ขา" อยู่เหมือนเดิม แถมที่แรกก็เลือกไปซะไกล คือ วัดเชียงทอง เป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในหลวงพระบาง นักท่องเที่ยวน่าจะมาเยือนมากที่สุดด้วย วัดนี้ ถ่ายรูปยากทีเดียว เพราะคนเยอะ
อาคารใหญ่ (ขออภัยนะคะ ไม่แน่ใจว่าควรจะเรียกโบสถ์ หรือวิหาร แต่ภาษาลาว เข้าใจว่าเรียกสิม)
รู้สึกเขาจะเรียกภาพนี้กันว่า ต้นไม้แห่งชีวิต ซึ่งในอีกปีนึงต่อมา เราไปเจอภาพคล้ายๆ กันนี้ ที่อังกฤษ
เนื่องจากวัดนี้ เป็นวัดใหญ่ เลยลงรูปเยอะหน่อย และทำให้เรื่องยาวไปอีกแล้ว เดี๋ยวหลังจากวัดนี้ จะเป็นวัดเล็กๆ ภาพน้อยหน่อย คงจะไม่ยาวแบบนี้อีก ตามมาต่อกันที่ตอน 3 นะคะ
อาคารใหญ่ (ขออภัยนะคะ ไม่แน่ใจว่าควรจะเรียกโบสถ์ หรือวิหาร แต่ภาษาลาว เข้าใจว่าเรียกสิม)
ค่าเข้า 20,000 กีบ น่าจะเป็นค่าเข้าวัดที่แพงที่สุดในหลวงพระบางแล้วล่ะ แต่คุ้ม เพราะด้านในใหญ่โตโอฬาร และสวยมากๆ ดูแลรักษากันอย่างดี ค่าทำนุบำรุงก็คงแพงอยู่ ช่วยๆ กันจ่ายค่าเข้า ก็คงพอให้เขาได้ดูแลให้ดีตลอดไป เหมือนเป็นมรดกสำคัญทางวัฒนธรรม
มีอาคารเล็ก สีทองอร่าม ไม่ห่างจากอาคารใหญ่
บานประตู กับบรรดางานสล้ก สวยมาก
รู้สึกเขาจะเรียกภาพนี้กันว่า ต้นไม้แห่งชีวิต ซึ่งในอีกปีนึงต่อมา เราไปเจอภาพคล้ายๆ กันนี้ ที่อังกฤษ
เนื่องจากวัดนี้ เป็นวัดใหญ่ เลยลงรูปเยอะหน่อย และทำให้เรื่องยาวไปอีกแล้ว เดี๋ยวหลังจากวัดนี้ จะเป็นวัดเล็กๆ ภาพน้อยหน่อย คงจะไม่ยาวแบบนี้อีก ตามมาต่อกันที่ตอน 3 นะคะ
ผ่าตัดสมอง
ผ่าตัดสมองเหรอ...เรื่องเล็กน่า :)
เมื่อต้นปี 2559 เรามีอาการผิดปกติ เหมือนจะชัก เลยไปหาหมอ ตรวจพบว่า มีเนื้องอกในเยื่อหุ้มสมอง แต่ยังเป็นขนาดเล็ก และเนื้องอกประเภทนี้ ส่วนใหญ...
-
เรื่องสั้น "เบื้องหลังรอยยิ้มของโมนาลิซา" ตีพิมพ์ใน "ขายหัวเราะ" วันที่ 6 ก.ค. พ.ศ.2559 เป็นเรื่องสั้นที่ "รัก...
-
ร้าน Salad Factory (สลัด แฟคตอรี่) เป็นร้านที่อยากแนะนำมากๆ เพราะอาหารคุณภาพดี ราคาไม่แพง ของดังของร้านนี้ ก็ตามชื่อเลย คือ สลัดประเภทต่างๆ...
-
เรื่องสั้น "อโหสิกรรม" / ตีพิมพ์แล้ว ใน "ขายหัวเราะ" มิ.ย.2559 ตัดสินใจเขียนเรื่องสั้น หลังจากรู้ว่า มีเนื้องอกในสมอง ...
































































